Funkcjonalność

Obsługiwane formaty

Trzeba przyznać, że byliśmy mile zaskoczeni funkcjonalnością telewizora. Sony oferuje pełne wsparcie najpopularniejszych formatów audio i video. Wykorzystując różnorodność zbioru naszych materiałów testowych, próbowaliśmy znaleźć choć jedno rozszerzenie, które sprawiłoby kłopot. Oczywiście pomijam tu słynne .txt, które czasami potrafi zepsuć człowiekowi humor nietypowym kodowaniem tekstu. Z tym jednym wyjątkiem EX720 poradził sobie zarówno z MKV (z dźwiękiem AC3 oraz z DTS), AVI, czy też z MP4. Ze zdjęciami również nie było żadnych problemów, chociaż nie oczekujmy po telewizorze wsparcia dla RAWów.

Tryb 3D

Sony Bravia KDL-46EX720 został wyposażony w technologię aktywnej migawki. Wbudowany w telewizor nadajnik synchronizuje sygnał z okularami (ponownie przypomnę, że należy je dokupić osobno), które naprzemiennie „mrugają” za nas przysłonami. Przy jednoczesnym naprzemiennym wyświetlaniu sąsiadujących klatek filmu uzyskujemy w głowie obraz trójwymiarowy.

Markowe okulary Sony nie należą niestety do najwygodniejszych. Nie są ciężkie ale mają ciasne oprawki, w których komfortowo mogą się czuć tylko osoby z małymi głowami. Na uwagę natomiast zasługuje stylowy worek ochronny dołączany do szkieł. Taka forma pocieszenia po wydaniu dodatkowych kilku stówek.

Samej technologii oceniać nie będę, bowiem wiele zależy od indywidualnego gustu. Osobiście nie odczuwam bólu głowy po kilkugodzinnym seansie w szkłach na głowie, ale też z natury nie lubię żadnych okularów. Takich subiektywnych opinii można mnożyć, ale stanowczo mija się to z celem – każdy choć raz powinien wypróbować sprzęt z aktywną migawką, by wypracować swoje zdanie.

Jeśli chodzi o jakość obrazu, nie zauważyłem tu żadnych uchybień. Podobne odwzorowanie kolorów i głębia czerni, co w trybie 2D. Żadnych zauważalnych artefaktów, nawet przy dynamicznych scenach. Kąty widzenia są bardzo szerokie i mamy możliwość ewentualnej korekty z poziomu menu.

Nastawy ręczne vs automatyka

Interfejs cyfrowy telewizora można określić jednym słowem – niewygodny. Niestety projektanci Sony postawili na miłe dla oka efekty i ikony całkowicie zapominając o komforcie użytkowania. Z poziomu pilota mamy bezpośredni dostęp do dwóch trybów menu. Pierwszy z nich to zajmująca połowę ekranu lista ustawień (obraz, dźwięk, itp.). Drugie to ekran główny odbiornika podzielony na miniaturę aktualnie wyświetlanego obrazu oraz na listę kategorii opcji.

Pierwsze z wymienionych, tak zwane szybkie menu, mija się całkowicie z celem. Jest czytelne, jest wygodne w nawigacji, ale niech ktoś mi powie – jak zmienić najważniejsze cechy obrazu, takie jak balans bieli, kontrast i ostrość, gdy połowa kadru znika nam pod czarnym tłem menu? Z kolei główny ekran odbiornika jest stanowczo zbyt chaotyczny. Mnogość opcji i podkategorii bardzo szybko przytłoczy użytkownika zniechęcając go do poszukiwań.

W trakcie testów nie stanęliśmy przed potrzebą manualnej korekty obrazu. Ustawienia automatyczne na szczęście funkcjonowały bez zarzutu, co jest jedyną (chociaż znaczącą) pociechą po zawodzie jakiego doznaliśmy nawigując po menu. Interesującym rozwiązaniem jest również czujnik obecności wygaszający ekran gdy pokój pustoszeje. Dźwięk pozostaje więc możemy wyjść na dłuższy moment by zaparzyć herbatę i wciąż wsłuchiwać się w zmagania uczestników „Jak oni śpiewają”. bardzo dobre rozwiązanie, które jednocześnie obniża wydatki związane z poborem mocy.