Drukarki 3D w 50 estońskich szkołach. Co z Polską?

Estonia to kraj, w którym drukarek 3D używa się na każdym kroku. Nawet w szkołach. Czy kiedykolwiek Polska chociaż zbliży się do tego poziomu?

Estonia to bardzo egzotyczny kraj. Prawdopodobnie każdy o nim słyszał, ale raczej mało kto wie coś więcej poza tym, że stolicą jest Talin. W ciągu swoje długiej i zawiłej historii, Estonia była atakowana i okupowana przez Danię, Szwecję, Niemcy i Związek Radziecki. Można z tego wywnioskować, że Estonia to naród walczący, ale w rzeczywistości to jeden z najbardziej zaawansowanych technologicznie krajów. Nawet z 1,3-milionową populacją, Estonia jest wzorem, jak rząd w pełni zintegrowany z Internetem może uczynić życie obywateli łatwiejsze.

To nie koniec, technologicznej estońskiej bajki. Dzięki inicjatywie firmy MakerBot w 50 tamtejszych szkołach pojawiły się drukarki 3D MakerBot Replicator.

Estońskie Eldorado

Estoński rząd zaczął dostarczać swoim obywatelom krajowe karty identyfikacyjne zawierające chip z 2048-bitowym szyfrowaniem. Dzięki nim mogą uzyskać dostęp do swojego konta bankowego, karty zdrowia, głosować online oraz używać cyfrowego podpisu do zatwierdzania dokumentów. Kartę mogą także wykorzystać do prowadzenia działalności gospodarczej w Internecie, płacenia podatków i wykorzystywania jako platformy do natychmiastowej weryfikacji wszelkich transakcji. Jest jeszcze rewolucyjny program e-Residency. Ten niewielki europejski kraj korzysta w Internetu w sposób, w jaki Stany Zjednoczone, a tym bardziej Polska, nie mogą sobie nawet wyobrazić.

Estonia jest także mocno skoncentrowana na zaawansowanym systemie edukacji STEAM, aby kolejne generacje mogły korzystać z nowych technologii do poprawy swojego życia. Właśnie to jest misją Eesti 2.0, estońskiej organizacji non-profit, które zaznajamia dzieci w wieku szkolnym z zaawansowanymi technologiami. Teraz do 50 estońskich szkół powędrowały drukarki 3D MakerBot Replicator piątej generacji.

Drukarki, które trafiły do szkół podstawowych, średnich i wyższych, już zaczęły być (odpowiednio) wykorzystywane do przeróżnych zajęć edukacyjnych. Klasy matematyczne używają drukarki 3D do wytwarzania geometrycznych kształtów, na lekcjach biologii sa drukowane narządy naturalnej wielkości, na plastyce wytwarza się różnego typu rzeźny, a w klasach inżynieryjnych części i podzespoły robotów. W jednej z klas drukarka 3D jest wykorzystywana do wytwarzania części do ładowarek do iPhone’ów. Wszystko w ramach szeroko rozumianego rozwoju. Jeden z nauczycieli z Kristiine Secondary School w Talinie tak to opisał:

Uczniowie mają prawdziwy błysk w oczach. Są tak podekscytowani, że projektują modele w domu, a na lekcjach starają się je zmaterializować.

Uczniowie korzystają z drukarek MakerBot codziennie, a te pomagają utrzymać ich zaangażowanie i motywację na odpowiednim poziomie. W niedalekiej przyszłości, szkoły uczestniczące w projekcie mają nadzieję na uruchomienie ogólnokrajowych konkursów druku 3D, tak aby pomóc pozostałym szkołom (bez dostępu do drukarek 3D) się w nie zaopatrzyć.

Sprawa polska

Na świecie sprzedano ponad 100 tys. drukarek 3D MakerBot. Można się spodziewać, że podobnych inicjatyw będzie coraz więcej w różnych zakątkach globu. Ale raczej nie w Polsce. Pod względem edukacyjnym, nasz kraj jest wciąż mocno zacofany. Podczas gdy rząd debatuje czy wykorzystanie tabletów w szkołach jest bezpieczne dla dzieci, czy nie, inne kraje mocno prą do przodu. Prawdopodobnie nigdy nie uda nam się osiągnąć poziomu Estonii, ale przecież warto próbować. W niektórych polskich placówkach edukacyjnych można znaleźć drukarki 3D Zortrax M200, ale wciąż są to wyjątki potwierdzające regułę.

A druk 3D to przyszłość, która dosłownie powstaje na naszych oczach. Szkoda byłoby przespać tę rewolucję.