Panasonic TX-P42G30E – recenzja telewizora

Obraz i dźwięk

Jedną z najważniejszych rzeczy, przy zakupie telewizora jest oczywiście doskonały obraz. Kupujemy takie urządzenie, by otrzymać najlepszą jakość wyświetlanych materiałów, nie tylko filmów, ale także zdjęć, dlatego powinniśmy zwrócić uwagę na kilka podstawowych parametrów. Pierwszym z nich jest kontrast statyczny, który w tym przypadku wynosi aż 5,000,000:1, co już na samym początku sprawia, że będziemy mieli do czynienia z obrazem w doskonałej jakości. Do tego dochodzi odświeżanie na poziomie 600 Hz, dzięki czemu model zaskoczy nas płynnością ruchu na ekranie.

Dla mnie jedną z najważniejszych rzeczy jest możliwość siedzenia blisko przed telewizorem, a przy tak dużych ekranach niejednokrotnie można było spotkać się wcześniej (jeżeli mieliście z nimi do czynienia) z przemęczeniem oczu. Tymczasem tutaj nie występują żadne efekty uboczne zwłaszcza, nawet kiedy odległość od kanapy do telewizora wynosi zaledwie jeden metr. Ma to duże znaczenie, jeżeli będziecie chcieli zaprosić znajomych na mecz piłki nożnej i wiecie, że wszyscy nie pomieszczą się na sofie, a część z nich po prostu będzie zmuszona zająć pozycję przed samym odbiornikiem. Dlatego pod tym względem jest to jedna z zalet 42-calowego ekranu. Rozdzielczość to standardowo 1920×1080 pikseli, a jeżeli będziemy chcieli wybrać jeden z wielu trybów ustawień, to mamy do wyboru m.in.:

To niewątpliwie kolejny plus urządzenia, bowiem jeszcze jakiś czas temu nie było za dużo takich opcji. Telewizor posiadał swoje ustawienia domyślne i zaledwie kilka innych i było to wszystko, czego mogliśmy się spodziewać. Tymczasem dla mnie ważnym czynnikiem jest możliwość wyboru trybu gracza, ponieważ sam wolę grać na dużym ekranie w gry typu strzelanki i muszę przyznać, że jego odpowiednie ustawienie w znacznym stopniu sprawia, że wrażenia audio są o wiele lepsze.

Jedyne zastrzeżenie, które dotyczy wspomnianych trybów dotyczy niekiedy niewielkiej różnicy. Zdarzało się, że oglądane filmy w wielu różnych ustawieniach dawały zupełnie różne rezultaty, jednak w pewnych momentach dźwięk niewiele różnił się od np. trybu domyślnego. Całe szczęście dla mnie nie ma to większego znaczenia, podczas oglądania hollywoodzkich superprodukcji, jednak mogło być znacznie lepiej, prawda?.

Oczywiście ktoś może powiedzieć, że podobne parametry oraz funkcje posiada coraz więcej telewizorów dostępnych na dzisiejszym rynku, dlatego koncern Panasonic zdecydował się na ulepszenie modelu, wykorzystując technologię inteligentnego tworzenia klatek obrazu (wersja pro), co oznacza gładki i naturalny ruch na ekranie telewizora oraz znacznie lepszy obraz podczas oglądania transmisji sportowych czy grania w gry. Dodatkowo jestem pod wrażeniem, bo antyrefleksyjna powłoka znacznie minimalizuje odbicia światła zwłaszcza, kiedy chcemy oglądać filmy w słoneczny dzień, w oświetlonym pomieszczeniu.

Dźwięk to zaraz obok obrazu jeden z najważniejszych wyznaczników każdego modelu telewizora, dlatego upewnijmy się, czy wspomniane urządzenie posiada wszystko, by cieszyć się doskonałym brzmieniem każdego dnia. Na początek przyjrzyjmy się głośnikom; tutaj producent oferuje nam aż dwa o łącznej mocy 20 W. Później mamy do wyboru kilka trybów ustawień: mowa, muzyka i użytkownika. Resztę uzupełniają technologię Dolby Digital i DTS.

Jednak nie da się ukryć, że dobry dźwięk to niejedne wrażenia audio, które dochodzą z odbiornika Panasonica. Każde urządzenie pracuje w swoim trybie głośności. Wyobraźcie sobie drukarkę, jeżeli jest ona włączona ale nic nie jest na niej drukowane, jest ona cichutko. Jednak, kiedy będziemy chcieli wydrukować kilka kartek, usłyszymy, jak pobiera papier, jak sporządza wydruk, itd. Irytujące odgłosy, ale da się znieść. Jednak co wtedy, kiedy przekonamy się, że nasz telewizor także musi się trochę wyszumieć (na szczęście nie tak głośno, jak wspomniany sprzęt biurowy)? Wiadomo, że kiedy oglądamy film za dnia, to nie odczujemy tego tak bardzo, jak w nocy, kiedy właściwie nie jesteśmy narażeni na hałasy z zewnątrz. Tymczasem ciche buczenie niekiedy narasta, wpływając na nasze skupienie, podczas nocnego seansu. Być może jest to spowodowane przeciążeniem odbiornika, który chodzi cały dzień i w nocy musi trochę odpocząć „wyrzucając” z siebie „wszystkie żale” w postaci… właśnie cichego pobukiwania.